21-03-06

Woutertje

Oh die, Woutertje, Woutertje, wiedewiedewiedewoep,
piepklein kaboutertje, kom als ik roep.
Woutertje, Woutertje, piepklein kaboutertje,
wiedewiedewiedewoep, kom als ik roep.

Ik ken hem al jaren en nooit geeft-ie last.
Hij woont in een trommeltje onder de kast.
En 's morgens om zeven uur hoor je geluid.
Dan roept-ie om eten, dan wil-ie eruit.

Ik zag hem voor 't eerst op de mat in de gang.
Ik zei : "Goeiemorgen, ben jij hier al lang?"
Hij zei : "Nou, ik denk een minuutje of vijf,
maar ik vind je wel aardig; ik denk dat ik blijf."

Hij is reuze aardig, we maken veel pret.
Maar 's avonds om zeven uur moet-ie naar bed.
Dan trekt hij zijn pyjama aan van katoen.
Dan rolt-ie zijn baard op en krijgt nog een zoen.

15:41 Gepost door Sa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.